Τι υπάρχει μέσα στο Κάστρο Matsumoto; Ο κεντρικός πύργος όροφο με όροφο

Πέντε Εθνικοί Θησαυροί, μία διαδρομή

Το κάστρο δεν είναι ένα κτίριο αλλά πέντε, και τα πέντε είναι Εθνικοί Θησαυροί. Το Daitenshu είναι ο κεντρικός πύργος. Το Inui-kotenshu είναι ο μικρότερος πύργος στα βορειοδυτικά. Το Watari-yagura είναι ο συνδετικός πυργίσκος που τους ενώνει. Το Tatsumi-tsukeyagura είναι ένας βοηθητικός πυργίσκος στη νοτιοανατολική πλευρά, και το Tsukimi-yagura είναι ο πυργίσκος θέασης του φεγγαριού. Χαρακτηρίστηκαν Εθνικός Θησαυρός στις 20 Απριλίου 1936 και επαναχαρακτηρίστηκαν το 1952 βάσει του Νόμου Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών.

Δεν χτίστηκαν όλα ταυτόχρονα. Η επίσημη θέση του Δήμου Matsumoto είναι ότι ο κεντρικός πύργος, ο πύργος Inui και ο πυργίσκος Watari ανεγέρθηκαν το 1593–94 υπό τον Ishikawa Kazumasa και τον γιο του Yasunaga, όταν ο πόλεμος ήταν ακόμη πραγματικό ενδεχόμενο. Οι πυργίσκοι Tatsumi και Tsukimi προστέθηκαν περίπου 40 χρόνια αργότερα, σε καιρό ειρήνης. Νιώθετε την αλλαγή καθώς περπατάτε: πρώτα χοντροί τοίχοι και πολεμίστρες, έπειτα ανοιχτές πλευρές και βερνικωμένα κάγκελα.

Επειδή τα κτίρια είναι ενωμένα, η επίσκεψη εξελίσσεται ως μία συνεχής διαδρομή. Μπαίνετε από τον πυργίσκο Watari και ανεβαίνετε τους έξι ορόφους του κεντρικού πύργου· οι δύο μεταγενέστεροι πυργίσκοι είναι ενωμένοι με αυτόν στην ίδια επίσκεψη. Ο ίδιος ο μικρός πύργος Inui είναι σε μεγάλο βαθμό μη προσβάσιμος προς το παρόν. Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφός του είναι κλειστοί μετά από σεισμική αξιολόγηση, και ο τρίτος και ο τέταρτος όροφός του είναι ούτως ή άλλως συνήθως κλειστοί.

Η είσοδος: Kuromon, τα σκαλοπάτια Watari και τα παπούτσια σας

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να μπείτε στην πληρωμένη περιοχή: η Πύλη Kuromon στη νότια πλευρά. Η κόκκινη γέφυρα Uzumibashi που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι κλειστή, οπότε μην κατευθυνθείτε προς τα εκεί. Μέσα, περπατάτε μέσα από τον Κήπο Honmaru προς την είσοδο του πύργου. Με το χρονοπρογραμματισμένο ηλεκτρονικό εισιτήριο του κάστρου, μπαίνετε από την είσοδο ηλεκτρονικών εισιτηρίων στο εκδοτήριο της Kuromon και δείχνετε ξανά τον κωδικό QR στην είσοδο του πύργου. Τραβήξτε πρώτα ένα στιγμιότυπο οθόνης, καθώς το σήμα του κινητού μπορεί να είναι αδύναμο στον συνωστισμό.

Τις πολυσύχναστες ημέρες ο πύργος έχει τη δική του ουρά. Η επίσημη ιστοσελίδα δείχνει ζωντανό χρόνο αναμονής, και κατά τη διάρκεια της Golden Week και του Obon η είσοδος στον πύργο περιορίζεται για λόγους ασφαλείας, με την ουρά να ακολουθεί καθορισμένη διαδρομή μέσα από τον κήπο. Ένα χρονοπρογραμματισμένο εισιτήριο σάς γλιτώνει από την αγορά στο ταμείο την ίδια μέρα. Δεν σας επιτρέπει να προσπεράσετε την ουρά του πύργου.

Μπαίνετε στον πύργο από τα πέτρινα σκαλοπάτια του πυργίσκου Watari. Στην είσοδο σάς δίνουν μια τσάντα για τα παπούτσια σας, γιατί σε όλο το εσωτερικό κυκλοφορείτε χωρίς παπούτσια, και τα κουβαλάτε μαζί σας σε όλη τη διαδρομή. Ταξιδέψτε ελαφριά. Τα ντουλάπια με κερματοδέκτη στον Κήπο Honmaru δέχονται μικρές τσάντες, και το κατάστημα θα φροντίσει τις μεγαλύτερες αρκεί να μην περιέχουν τίποτα πολύτιμο ή εύθραυστο.

Πρώτος όροφος: οι καταπακτές για πέτρες και ο διάδρομος των πολεμιστών

Ο πρώτος όροφος δίνει τον τόνο. Μαύρα βερνικωμένα σανίδια επενδύουν το εξωτερικό, με λευκό σοβά από πάνω, και οι τοίχοι εδώ και στον όροφο πάνω είναι πάχους περίπου 29 εκ. Προσέξτε τις καταπακτές για πέτρες, ανοίγματα από τα οποία οι υπερασπιστές μπορούσαν να επιτεθούν σε όποιον βρισκόταν στη βάση των τειχών. Το κάστρο διαθέτει 11 συνολικά, μαζί με 115 πολεμίστρες για πυροβόλα και βέλη.

Γύρω από έναν υπερυψωμένο κεντρικό πυρήνα τρέχει ο musha-bashiri, ο διάδρομος των πολεμιστών, που επέτρεπε στους στρατιώτες να κινούνται γρήγορα όπου απειλούνταν τα τείχη. Ο όροφος αυτός εκθέτει επίσης ξυλεία που αντικαταστάθηκε κατά την επισκευή της περιόδου Shōwa, ώστε να βλέπετε παλιό δομικό ξύλο στο ύψος των ματιών σας και όχι πάνω από το κεφάλι σας.

Τα δάπεδα είναι λεία, φθαρμένα ξύλα. Με κάλτσες, περπατήστε αντί να βιάζεστε, και προσέξτε τη βάση της πρώτης σκάλας.

Δεύτερος όροφος: το μουσείο αρκεβουζίων

Ο δεύτερος όροφος φιλοξενεί το Μουσείο Αρχεβουζίων του Κάστρου Matsumoto. Ο πυρήνας του είναι μια δωρεά των Akabane Michishige και Kayoko: 141 αρκεβούζια καθώς και πανοπλίες, μέρος των οποίων εκτίθεται.

Είναι το καλύτερο σημείο στον πύργο για να καταλάβετε γιατί το κάστρο έχει τη μορφή που έχει. Η εσωτερική τάφρος έχει πλάτος περίπου 60 μ., που ήταν το ακριβές βεληνεκές ενός αρκεβουζίου, και οι πολεμίστρες στους τοίχους γύρω σας φτιάχτηκαν ακριβώς για αυτά τα όπλα. Επισκεφθείτε την άνοιξη ή το φθινόπωρο και μπορεί να προλάβετε και επίδειξη πυροδότησης αρκεβουζίου.

Ο όροφος αυτός έχει την τάση να επιβραδύνει τους πάντες. Αν η ουρά πίσω σας είναι μεγάλη, διαλέξτε λίγα κομμάτια για να τα δείτε προσεκτικά και συνεχίστε. Έχει ακόμη πολλή ανάβαση μπροστά.

Τρίτος όροφος: ο κρυφός όροφος

Από έξω, δεν θα μαντεύατε ποτέ ότι υπάρχει τρίτος όροφος. Είναι κρυμμένος κάτω από τη δεύτερη στέγη χωρίς καθόλου παράθυρα, γι' αυτό και είναι γνωστός ως κρυφός όροφος. Ο πύργος δείχνει πέντε επίπεδα στέγης αλλά περιέχει έξι ορόφους, και αυτός είναι ο όροφος που κρύβουν οι στέγες.

Σε καιρό πολέμου χρησίμευε για αποθήκευση και ως καταφύγιο. Σήμερα είναι σκοτεινός, με χαμηλό ταβάνι και ήσυχος, μια φυσική παύση ανάμεσα σε απότομες σκάλες. Δώστε στα μάτια σας μια στιγμή να προσαρμοστούν πριν πάρετε τις επόμενες σκάλες, ειδικά αν μόλις ήρθατε από τον φωτεινότερο όροφο από κάτω.

Αξίζει να προσέξετε τι δεν υπάρχει εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα να διαβάσετε στους τοίχους και καμία θέα να κοιτάξετε, και αυτό είναι το νόημα. Ένας όροφος που κανένας επιτιθέμενος δεν μπορούσε να δει από έξω ήταν ασφαλές μέρος για να φυλάσσονται εφόδια και άνθρωποι, και το να σταθείτε μέσα του σας βοηθά να φανταστείτε τον πύργο ως ένα λειτουργικό φρούριο και όχι ως μουσείο.

Τέταρτος όροφος: η αίθουσα του άρχοντα και οι σκάλες των 61°

Ο τέταρτος όροφος φιλοξενεί το gozasho, το δωμάτιο-κάθισμα του άρχοντα. Είναι ένας χώρος προορισμένος για τον κύριο του κάστρου παρά για τους στρατιώτες του, και αποπνέει μια πιο σύνθετη ηρεμία από τους ορόφους που βρίσκονται από κάτω του.

Εδώ επίσης η ανάβαση γίνεται σοβαρή. Η σκάλα εδώ είναι η πιο απότομη στον κεντρικό πύργο, περίπου 61°, και ανεβαίνει μέσα από έναν όροφο ύψους σχεδόν 4 m. Τα πατήματα είναι στενά και τα ρίχτια ψηλά, γι' αυτό ανεβείτε αντικριστά στα σκαλιά κρατώντας το χέρι στο κιγκλίδωμα. Η φωτογράφιση δεν επιτρέπεται κοντά στη σκάλα, για λόγους ασφαλείας, οπότε βάλτε το κινητό σας στην τσέπη πριν ξεκινήσετε.

Θυμηθείτε ότι θα κατεβείτε κι εσείς από εδώ. Κατεβείτε με την ησυχία σας και μην αφήσετε τους ανθρώπους πίσω σας να καθορίσουν τον ρυθμό σας.

Πέμπτος όροφος: η αίθουσα στρατηγικής και ο στύλος με τα σημάδια από σχοινί

Ο πέμπτος όροφος ήταν η αίθουσα στρατηγικής, όπου οι ανώτεροι αυλικοί συγκεντρώνονταν σε καιρό πολέμου. Σε αντίθεση με τον κρυφό όροφο, διαθέτει παράθυρα σε κάθε πλευρά, ώστε οι διοικητές να μπορούν να επιβλέπουν κάθε προσέγγιση ταυτόχρονα.

Αναζητήστε έναν κίονα στη βόρεια πλευρά. Λέγεται ότι φέρει σημάδια από τα σχοινιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την επισκευή της περιόδου Meiji, 1903–1913, όταν ο κεκλιμένος πύργος ευθυγραμμίστηκε. Αντιμετωπίστε το ως ιστορία παρά ως απόδειξη, αλλά είναι μια υπέροχη λεπτομέρεια για να ανακαλύψετε, και συνδέεται άμεσα με τους πολίτες που έσωσαν το κτίριο.

Με παράθυρα ολόγυρα, εδώ η θέα αρχίζει να ανοίγει πάνω από τις τάφρους και την πόλη. Κρατήστε το μεγάλο σας βλέμμα για τον επάνω όροφο, όπου η θέα φτάνει πάνω από την πόλη ως τα βουνά και η ανάβαση είναι πια πίσω σας.

Έκτος όροφος: το ιερό του φεγγαριού, τα δοκάρια hanegi και οι Άλπεις

Ο τελευταίος όροφος είναι η ανταμοιβή για περίπου 140 σκαλοπάτια. Εδώ πάνω βρίσκεται ένα ιερό αφιερωμένο στον Nijūrokuya, τη θεότητα του φεγγαριού τη 26η νύχτα, που καθιέρωσε η φατρία Toda από το 1617.

Κοιτάξτε ψηλά και θα δείτε τα hanegi, τα δοκάρια της στέγης που ακτινοβολούν από το κέντρο για να στηρίξουν την επάνω στέγη. Είναι μία από τις πιο καθαρές εικόνες που θα αποκτήσετε για το πώς είναι συναρμολογημένος ο πύργος. Το σύνολο του κτιρίου ζυγίζει περίπου 1.000 τόνους και στηρίζεται σε 16 υποστηρίγματα από κορμούς ελάτης.

Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε στα παράθυρα. Το Matsumoto είναι ένα κάστρο πεδιάδας σε υψόμετρο 590 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και από εδώ η θέα απλώνεται πάνω από την πόλη μέχρι τις Βόρειες Άλπεις. Τον χειμώνα, το χιόνι στα βουνά στέκει πίσω από την πόλη.

Ο τελευταίος όροφος γεμίζει γρήγορα. Ρίξτε τη ματιά σας και μετά ξεκινήστε την κάθοδο, ώστε όσοι ανεβαίνουν πίσω σας να απολαύσουν κι εκείνοι τη θέα.

Οι πύργοι της ειρήνης: Tatsumi και Tsukimi

Μετά τον κεντρικό πύργο φτάνετε στους δύο πύργους που προστέθηκαν σε καιρό ειρήνης, περίπου 40 χρόνια μετά τον πύργο: τον Tatsumi-tsukeyagura, τον νοτιοανατολικό πυργίσκο, και τον Tsukimi-yagura, τον πύργο θέας του φεγγαριού.

Ο Tsukimi-yagura έχει την καλύτερη ιστορία. Ο άρχοντας Matsudaira Naomasa άρχισε να τον χτίζει το 1633 για μια προγραμματισμένη επίσκεψη του σόγκουν Tokugawa Iemitsu το 1634. Η επίσκεψη δεν έγινε ποτέ. Αυτό που απομένει είναι ένα δωμάτιο ανοιχτό από τρεις πλευρές, με τις συρόμενες ξύλινες πόρτες αφαιρεμένες ώστε να μπορείτε να παρατηρείτε το φεγγάρι, με βερμιγιόν βερνικομένο κιγκλίδωμα στην άκρη και καμπύλη οροφή σε σχήμα βάρκας από πάνω.

Είναι το αντίθετο από τους πολεμικούς ορόφους του πύργου: χωρίς πολεμίστρες, μόνο αέρας και φως. Σταθείτε στο κιγκλίδωμα για ένα λεπτό και κοιτάξτε πίσω τον μαύρο πύργο που μόλις ανεβήκατε.

Μια σημείωση για το φθινόπωρο του 2026. Από τις 24 Αυγούστου έως τις 31 Οκτωβρίου το κάστρο πραγματοποιεί εργασίες συντήρησης βερνικιού. Το εσωτερικό του πύργου είναι ανοιχτό ως συνήθως, αλλά σε μέρος του Tsukimi-yagura δεν μπορείτε να μπείτε όσο στεγνώνει το βερνίκι.

Κανόνες στο εσωτερικό, χρόνος που χρειάζεται και ποιοι πρέπει να το σκεφτούν δύο φορές

Δεν υπάρχει ασανσέρ και καμία προσαρμογή προσβασιμότητας στο εσωτερικό του πύργου. Θα ανεβείτε περίπου 140 σκαλοπάτια μέχρι τον έκτο όροφο σε στενές, απότομες σκάλες με ψηλά πατήματα. Τα αμαξίδια δεν μπορούν να μπουν στον πύργο, αν και δωρεάν αμαξίδια δανείζονται στο εκδοτήριο Kuromon και σε δύο πάρκινγκ για να κινηθείτε στους χώρους, χωρίς κρατήσεις.

Δεν υπάρχουν τουαλέτες μέσα στον πύργο, οπότε πηγαίνετε πριν μπείτε στην ουρά: υπάρχει προσβάσιμη τουαλέτα στον Κήπο Honmaru και δύο στο πάρκο. Τα καροτσάκια μένουν έξω, στο γραφείο διαχείρισης ή στην είσοδο του πύργου. Τα κατοικίδια δεν επιτρέπονται στον κήπο ή στον πύργο, ούτε σε μεταφορείς· πιστοποιημένοι σκύλοι βοηθείας γίνονται δεκτοί με εκ των προτέρων επικοινωνία. Χωρίς φωτογραφίες κοντά στις σκάλες, χωρίς φαγητό στον Κήπο Honmaru, χωρίς κάπνισμα και χωρίς drones.

Ο επίσημος οδηγός του κάστρου υπολογίζει τον μέσο χρόνο παραμονής στο εσωτερικό σε 45 έως 60 λεπτά. Σε μια ήσυχη μέρα μπορείτε να περάσετε σε 30 έως 40 λεπτά. Όταν έχει κόσμο, υπολογίστε περίπου μία ώρα, συν όσο χρόνο πάρει η ουρά για την είσοδο στον πύργο.

Ποιοι πρέπει να το σκεφτούν δύο φορές; Αν οι σκάλες είναι δύσκολες για εσάς, η κλίση των 61° και η κάθοδος αποτελούν πραγματική πρόκληση, και δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανόδου. Οι οικογένειες με πολύ μικρά παιδιά πρέπει να γνωρίζουν ότι το ανέβασμα και το κατέβασμα ενός μικρού παιδιού σε αυτές τις σκάλες, με τα παπούτσια σας σε μια τσάντα, είναι κουραστικό και απαιτεί προσοχή. Τα παιδιά ηλικίας 5 ετών και κάτω μπαίνουν δωρεάν και δεν χρειάζονται καθόλου εισιτήριο, οπότε ένας ενήλικας μπορεί να περιμένει μαζί τους στον κήπο ενώ οι υπόλοιποι ανεβαίνουν.

Πώς δύο πολίτες έσωσαν τον πύργο

Το κάστρο που ανεβαίνετε παραλίγο να μην είχε σωθεί. Το 1872 βγήκε σε δημοπρασία. Ο Ichikawa Ryōzō πραγματοποίησε πέντε εκθέσεις μέσα στο κάστρο από το 1873 και με τα έσοδά τους το εξαγόρασε.

Στις αρχές του αιώνα το κάστρο έγερνε. Το 1901 ο Kobayashi Unari ίδρυσε μια εταιρεία διατήρησης που συγκέντρωσε χρήματα για επισκευές, και η επισκευή Meiji του 1903–1913 το επανέφερε στην ευθεία. Αυτό είναι το έργο που λέγεται ότι θυμάται ο στύλος του πέμπτου ορόφου.

Δεν σώθηκαν όλα. Το ανάκτορο Honmaru κάηκε το 1727 και δεν ξαναχτίστηκε ποτέ, και η πύλη Kuromon από την οποία μπήκατε είναι ανακατασκευή του 1960. Οι πέντε κατασκευές Εθνικού Θησαυρού είναι ό,τι απέμεινε από το αρχικό κάστρο, και χάρη σε αυτούς τους δύο άνδρες μπορείτε ακόμη να περπατήσετε και τους έξι ορόφους. Καθώς φεύγετε, αξίζει να θυμάστε ότι το κτίριο σώθηκε επειδή οι άνθρωποι της πόλης αποφάσισαν ότι άξιζε να διατηρηθεί.